informacje dla lekarzy



I. Korzyści z leczenia peryndoprylem:

1. Uniknięcie 1 udaru mózgu na 23 chorych leczonych przez 5 lat;
2. Uniknięcie 1 incydentu sercowo-naczyniowego na 18 chorych leczonych przez 5 lat;
3. Większe korzyści w grupie z udarem krwotocznym w porównaniu z grupą z udarem niedokrwiennym.

II. Leczenie peryndoprylem jest skuteczne u chorych po przebytym incydencie naczyniowo-mózgowym niezależnie od:

1. Rodzaju udaru czy TIA;
2. Wyjściowego ciśnienia tętniczego (chorzy z nadciśnieniem tętniczym, z prawidłowymi wartościami ciśnienia);
3. Stosowanego innego leczenia;
4. Danych demograficznych, wieku i płci.

III. Leczenie peryndoprylem w grupie chorych po przebytym incydencie naczyniowo-mózgowym zapewnia prewencję:

1. Wtórną udarów mózgu;
2. Zawałów serca;
3. Incydentów sercowo-naczyniowych;
4. Inwalidztwa.

Należy podkreślić, że obecnie żyje na świecie 50 mln osób po przebytym udarze mózgu lub TIA i około 15 mln chorych rocznie przeżywa pierwszy udar lub TIA (ok. 50 000 w Polsce). U 500 000 chorych rocznie można zapobiec ponownemu udarowi mózgu dzięki skutecznej profilaktyce wtórnej. Badanie PROGRESS stanowi dowód potwierdzający korzyści ze stosowania Ńtkankowegoî inhibitora ACE w kolejnej populacji - chorych z wywiadem choroby naczyń mózgowych z grupy niskiego ryzyka naczyniowego.

Kolejnym badaniem, które może przynieść odpowiedź na pytanie o korzyści stosowania "tkankowych" inhibitorów ACE u chorych z chorobą niedokrwienną serca bez niewydolności serca będzie EUROPA [4].

Podsumowując, można powiedzieć, że peryndopryl (2 mg/d. przez 2 tygodnie, następnie 4 mg/d.) razem z indapamidem (2,5 mg/d.) można stosować u chorych z grupy niskiego ryzyka naczyniowego w profilaktyce wtórnej przede wszystkim udaru krwotocznego, następnie przemijającego niedokrwienia siatkówki lub mózgu i w końcu udaru niedokrwiennego. Leczenie to jest również skuteczne w profilaktyce zawału serca oraz wszystkich incydentów mózgowo-naczyniowych. Leczenie można rozpocząć zarówno u chorych z prawidłowymi wartościami ciśnienia, jak i u osób z nadciśnieniem tętniczym do 5 lat od wystąpienia pierwotnego incydentu mózgowo-naczyniowych niezależnie od wieku, płci oraz pochodzenia etnicznego.

W profilaktyce wtórnej udaru niedokrwiennego można się stosować do rekomendacji EUSI [5], według których poziomem obniżenia ciśnienia tętniczego jest 140/85 mm Hg (w badaniu PROGRESS wartości ciśnienia tętniczego w grupie leczonej są niższe). Lekami hipotensyjnymi stosowanymi z wyboru są inhibitory ACE. W ostrej fazie udaru niedokrwiennego nie należy obniżać ciśnienia tętniczego, jeśli SBP wynosi 180ń230 mm Hg, a DBP 105ń140 mm Hg.

Według zaleceń American Heart Association należy leczyć nadciśnienie tętnicze w celu zmniejszenia zapadalności i umieralności z powodu udaru krwotocznego [6]. Nie ma zaleceń co do stosowania określonych grup leków hipotensyjnych.

Należy obniżać SBP w profilaktyce udaru krwotocznego (zmniejszenie ryzyka wystąpienia udaru krwotocznego u osób w podeszłym wieku o 50%) [7].

Leczenie peryndoprylem lub peryndoprylem i indapamidem:

1. Profilaktyka nawrotowego udaru mózgu oraz zawału serca rozpoczęta do 5 lat:

1. po przebytym przejściowym niedokrwieniu mózgu lub siatkówki;
2. po dokonanym udarze niedokrwiennym;
3. po przebytym udarze krwotocznym;
4. po przebytym udarze o nieustalonej etiologii;

2. U chorych:

1. z nadciśnieniem tętniczym lub z prawidłowymi wartościami ciśnienia;
2. bez innych wskazań do podawania inhibitora ACE;
3. bez przeciwwskazań do podawania inhibitora ACE;
4. niezależnie od stosowanych leków;
5. niezależnie od płci, wieku i pochodzenia etnicznego;
6. sprawnych ruchowo.

3. Kwestie niewyjaśnione:

1. brak danych dotyczących stosowania leku w ostrej fazie udaru mózgu;
2. brak obserwacji odległej.