informacje dla lekarzy





Pacjenci z przebytym udarem mózgu należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia ponownego udaru. Wykazano, że nadciśnienie tętnicze wpływa na ryzyko nawrotu udaru. Przeprowadzono wiele badań nad zastosowaniem leków hipotensyjnych u pacjentów po przebytym przemijającym napadzie niedokrwiennym (TIA, transient ischemic attack) lub udarze mózgu, jednakże grupy poddane badaniom były zbyt małe, aby można było udowodnić wpływ łagodnego obniżenia ciśnienia tętniczego na ryzyko udaru. Z tego względu leczenie przeciwnadciśnieniowe stosuje się jedynie u mniejszej części pacjentów po przebytym udarze mózgu. Wykazano, że stosowanie inhibitorów enzymu konwertującego (ACE, angiotensin converting enzyme) wpływa korzystnie na ryzyko udaru mózgu (pierwszego lub pierwszego i powtórnego razem) w grupie dużego ryzyka - to znaczy u chorych w wieku powyżej 55 lat, obciążonych chorobami naczyniowymi lub cukrzycą, ale bez obniżonej frakcji wyrzutowej i bez niewydolności krążenia [1]. Poza tym stwierdzono, że niższe rozkurczowe ciśnienie tętnicze (DBP, diastolic blood presure) o 5 mm Hg wiąże się ze zmniejszeniem liczby chorych z ponownym udarem mózgu. Jeżeli udowodnionoby wpływ leczenia przeciwnadciśnieniowego u chorych po przebytym TIA lub udarze mózgu, niezależnie od rodzaju udaru, w populacji bez nadciśnienia, tętniczego lub z łagodnym nadciśnieniem na ryzyko nawrotowego udaru, to tego typu leczenie można by zastosować u bardzo dużej liczby chorych z wywiadem chorób naczyniowych mózgu. Dokładne określenie wpływu działania hipotensyjnego inhibitora ACE na ryzyko nawrotu udaru mózgu w populacji chorych z przebytym TIA lub udarem mózgu było głównym celem badania PROGRESS.