 |
informacje dla lekarzy
Wyniki próby PROGRESS
Bardzo duża precyzja w projektowaniu i prowadzeniu badania pozwoliła na uzyskanie średniego
obniżenia ciśnienia rozkurczowego zgodnie z założeniami o 4 mm Hg, a skurczowego o 9 mm Hg, przy
średniej wartości wyjściowej, zarówno w grupie leczonej aktywnie, jak i w grupie placebo, 147//86 mm Hg. Wśród leczonych pacjentów u 48% definitywnie stwierdzono nadciśnienie. Wstępnie uzyskane
obniżenie ciśnienia tętniczego utrzymywało się na tym samym poziomie przez kolejne lata obserwacji.
Wielkość obniżenia ciśnienia rozkurczowego była taka sama wśród chorych z prawidłowym ciśnieniem
tętniczym i z nadciśnieniem nadciśnieniem (4 mm Hg), natomiast spadek ciśnienia skurczowego był nieco
większy wśród chorych z nadciśnieniem tętniczym. Pomimo prowadzenia badania w 7 strefach geograficznych
po 4 latach trwania próby aż 87% chorych przyjmowało zalecane aktywne leczenie, a 88% placebo. Tylko u 1% pacjentów odstawiono peryndopryl z powodu nadmiernej reakcji hipotensyjnej. Potwierdza to, poprzednie
obserwacje o dobrej tolerancji peryndoprylu przy obniżaniu ciśnienia dzięki stopniowo nasilającemu
się działaniu hipotensyjnemu w dłuższym czasie oraz nielicznym działaniom niepożądanym. Zasadniczym
wynikiem badania PROGRESS było wykazanie redukcji liczby udarów o 28%, w tym udarów krwotocznych aż o 50%, niezależnie od typu pierwszego udaru, wyjściowego ciśnienia czy występowania
cukrzycy (ryc. 2 i 3). Zmniejszenie liczby udarów krwotocznych przez obniżenie ciśnienia
tętniczego dzięki terapii opartej na peryndoprylu warto szczególnie podkreślić ze względu na obawy związane ze stosowaniem kwasu acetylosalicylowego w prewencji wtórnej chorób naczyniowych w przypadku
zwiększonego ryzyka udaru krwotocznego, zwłaszcza po przebyciu tego typu udaru.
 Rycina 2. Wpływ terapii hipotensyjnej opartej na peryndoprylu na ryzyko kolejnego
udaru mózgu (wg www.iih.org/progress) |
 Rycina 3. Wpływ terapii hipotensyjnej opierającej się na peryndoprylu na ryzyko kolejnego
udaru mózgu różnego typu (wg J. Chalmers, S. MacMahon, XI Kongres ESH
Mediolan, 16.06.2001) |
Istotne korzyści w grupie osób poddanych terapii opartej na peryndoprylu w porównaniu z grupą
placebo pojawiły się już w 3-6 miesiącu leczenia. Interesujące, że pozytywny wpływ terapii wykazywał
stałą tendencję rosnącą podczas trwania ponad 4-letniej obserwacji (ryc. 2 i 4). Obniżenie ciśnienia
rozkurczowego o 4 mm Hg w wyniku stosowania terapii peryndoprylem zapobiega jednemu kolejnemu
udarowi na 23 chorych leczonych przez 5 lat. Liczba ta zyskuje swoje właściwe znaczenie kliniczne
i społeczne w zestawieniu z 50 000 chorych rocznie przeżywających udar w Polsce, co oznacza, że wysokie ryzyko wystąpienia kolejnego udaru może być zmniejszone o ponad 1/4 dzięki zastosowaniu sprawdzonej, dobrze tolerowanej terapii. Jednym z głównych osiągnięć próby PROGRESS jest wykazanie znamiennych korzyści z obniżania ciśnienia po przebytym udarze u chorych z prawidłowymi wartościami ciśnienia, którzy stanowią 3 populacji pacjentów z incydentem mózgowym w wywiadzie.
 Rycina 4. Wpływ terapii hipotensyjnej opartej na peryndoprylu na ryzyko wystąpienia
incydentu sercowo-naczyniowego (wg www.iih.org/progress) |
Kolejnym celem badania PROGRESS było zbadanie wpływu terapii peryndoprylem obniżającej ciśnienie tętnicze na sumaryczne zmniejszenie ryzyka incydentów naczyniowych, tj.: zgonu spowodowanego chorobą naczyniową,
zawału serca i udaru mózgu.Łącznie wykazano zmniejszenie liczby groźnych powikłań chorób naczyniowych
o 26% (ryc. 4). W wartościach bezwzględnych oznacza to uniknięcie jednego groźnego powikłania naczyniowego (zgon, zawał serca lub udar) na 18 leczonych przez 5 lat chorych w próbie PROGRESS. Niezwykłym wynikiem badania PROGRESS było wykazanie redukcji liczby zawałów serca niezakończonych zgonem
aż o 38%, znacznie większej od spodziewanej (ryc. 5). Wyniki dawnych prób klinicznych opierających się na b-blokerach i diuretykach mogły sugerować 2 razy mniejszą redukcję ryzyka zawału serca w tej grupie chorych (ryc. 6). Stopień redukcji ryzyka zawału serca potwierdza nadzieje, jakie wiążą się z inhibitorami enzymu konwertującego, szczególnie tkankowymi, w leczeniu pacjentów z chorobą wieńcową. Zakończone badanie HOPE (Heart Outcomes Prevention Evaluation) z ramiprylem oraz aktualnie trwające
badanie EUROPA (European Trial on Reduction of Cardiac Events with Perindopril in Stable Coronary
Artery Disease) z peryndoprylem mogą ostatecznie ugruntować mocną pozycję tej klasy preparatów
w grupie leków wieńcowych. Porównując wyniki badania HOPE i PROGRESS, z pewnym uproszczeniem można stwierdzić, że w tym pierwszym wykazano skuteczność inhibitora konwertazy, ramiprylu, w prewencji pierwotnej udaru i w prewencji wtórnej choroby wieńcowej, natomiast druga próba wykazała skuteczność
prewencji wtórnej udaru i prewencji pierwotnej zawałuu chorych z incydentem mózgowym w wywiadzie.
 Rycina 5. Wpływ terapii hipotensyjnej opartej na peryndoprylu na ryzyko
incydentu sercowo-naczyniowego (w tym zawału serca niezakończonego zgonem)
po udarze (wg J. Chalmers, S. MacMahon, XI Kongres ESH Mediolan, 16.06.2001) |
Korzyści z tkankowego hamowania konwertazy łącznie z hamowaniem degradacji bradykininy, prowadzące do poprawy funkcji śródbłonka, odwrócenia przebudowy naczyń, modyfikacji czynników krzepnięcia i fibrynolizy oraz niektórych parametrów metabolicznych wskazują na konieczność stosowania tych leków u każdego pacjenta z chorobą naczyniową, bez względu na lokalizację narządową tych zmian.
|
|
