 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
informacje dla lekarzy CIŚNIENIE TĘTNICZE I PRZEPŁYW MÓZGOWY PO ŚWIEŻYM UDARZE NIEDOKRWIENNYM Profesor Kennedy Lees, Western Infirmary, Glasgow, Wielka Brytania
PERYNDOPRYL obniża ciśnienie tętnicze, ale nie upośledza przepływu mózgowego po ostrym incydencie niedokrwiennym. Taki wniosek wynikał z badania przedstawionego przez profesora Kennedyego Leesa (Abstrakt 175, s.S251,[1])[5]. Nadciśnienie jest ściśle związane z występowaniem udarów; dodatkowo wiadomo, że długotrwała kontrola ciśnienia tętniczego ogranicza występowanie pierwszych udarów. Znaczenie długotrwałego stosowania leków obniżających ciśnienie tętnicze we wtórnej prewencji udarów jest przedmiotem badań próby PROGRESS (patrz badanie PROGRESS).
Istnieją przekonujące dowody, że obniżenie ciśnienia tętniczego zaraz po udarze może spowodować pogorszenie stanu neurologicznego i zgon, prawdopodobnie z powodu zmniejszenia perfuzji mózgowej. Przykładowo, w badaniu INWEST (Intravenous Nimodipine West European Stroke Trial) wykazano, że podwyższone ciśnienie tętnicze w krótkim czasie po udarze ulegało spontanicznemu obniżeniu w ciągu kilku dni. U chorych leczonych dożylną nimodypiną 1 lub 2 mg/h w ciągu 48 godzin po zawale dochodziło do zależnego od dawki pogorszenia czynnościowego (ryc.4)[6]. Nie wiadomo jeszcze, jak szybko po udarze należy rozpoczynać leczenie przeciwnadciśnieniowe i których chorych powinno dotyczyć. "Obecnie przyjęliśmy zasadę unikania wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych w ciągu pierwszych kilku dni od wystąpienia udaru" - stwierdził profesor Lees.
Profesor Lees badał wpływ PERYNDOPRYLU w dawce 4 mg podawanego raz na dobę i placebo, stosowanych przez 15 dni, na ciśnienie tętnicze i przepływ mózgowy u 24 dorosłych osób, 2 -7 dni po ostrym udarze nie dokrwiennym. Profesor wyjaśnił, że PERYNDOPRYL wybrano do podwójnie ślepej próby z kilku powodów: lek ten wydaje się zachowywać przepływ mózgowy, jest jednym z dłużej działających ACE inhibitorów i zapewnia dobrą kontrolę ciśnienia w ciągu 24 godzin. Również ryzyko hipotensji po podaniu pierwszej dawki u osób z grupy ryzyka, takich jak chorzy z niewydolnością serca, w przypadku PERYNDOPRYLU jest niskie. U chorych włączonych do badania występowało nadciśnienie łagodne lub umiarkowane. Przepływ mózgowy obliczano na podstawie obustronnych pomiarów wykonanych techniką dopplerowską na tętnicach szyjnych wewnętrznych, natomiast szybkość przepływu w tętnicy środkowej mózgu mierzono na podstawie przezczaszkowego badania techniką dopplerowską. Istotne obniżenie ciśnienia tętniczego Rycina 5 prezentuje podsumowanie wyników badania. Zarówno skurczowe, jak i rozkurczowe (a także śred- nie) ciśnienie uległo istotnemu obniżeniu (p <0,004) w 2-24 godzin po rozpoczęciu terapii PERYNDOPRYLEM i utrzymywały się na niższym poziomie przez 2 tygodnie jej trwania. Średni spadek BP, skorygowany względem placebo, wynosił 19/11 mm Hg. "Szczęśliwie przepływ mózgowy nie zmieniał się" - stwierdził profesor Lees. Choć PERYNDOPRYL w dawce 4 mg stosowany raz na dobę skutecznie obniżał ciśnienie tętnicze, nie upośledzał jednak przepływu mózgowego u osób po udarze, czego dowodziły pomiary całkowitego przepływu w tętnicach szyjnych wewnętrznych i prędkość przepływu w tętnicy środkowej mózgu. Nie obserwowano zmniejszenia objętości przepływu krwi lub prędkości, które mogłyby wskazywać na skurcz naczyń wewnątrzczaszkowych lub zjawisko podkradania w żadnej z badanych tętnic. Przepływ w tętnicach szyjnych wewnętrznych 8 godzin po podaniu leku istotnie się zwiększył (p <0,004) w grupie stosującej PERYNDOPRYL (ryc.5).
Co więcej, nie obserwowano różnic średnic naczyń w grupach badanych. Objawy neurologiczne, oceniane za pomocą wskaźników US National Institutes of Health Stroke Scale, poprawiły się jednakowo w grupie stosującej PERYNDOPRYL i placebo. PERYNDOPRYL był dobrze tolerowany i nie opisywano poważnych działań niepożądanych. PERYNDOPRYL nie spowodował upośledzenia przepływu mózgowego u osób po udarze
"Uzyskane przez nas dane uzasadniają ideę podawania PERYNDOPRYLU chorym po udarze, choć nie w ciągu pierwszych 24-48 godzin" - stwierdził profesor Lees. Dodał, że niezbędne są kolejne badania, które pozwolą podjąć decyzję dotyczącą najbardziej optymalnego sposobu regulacji ciśnienia tętniczego w ciągu pierwszych 24-48 godzin po udarze. |
|
||||
 |
 |
 |
|
|