informacje dla lekarzy




Prestarium jest skutecznym, długo działającym inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę. Prestarium hamuje aktywność enzymu konwertującego angiotensynę I do II. Nasila również akumulację bradykininy i innych działających naczyniorozszerzająco prostaglandyn.

BIOLOGICZNE NASTĘPSTWA ZAHAMOWANIA ENZYMU KONWERTUJĄCEGO ANGIOTENSYNĘ

Rycina 12.24 ET-1, endotelina-1; NO, tlenek azotu; PGI2, prostaglandyna I2; PLC, fosfolipaza C; PKC, fosfokinaza C; Ca2+, wolny wapń wewnątrzkomórkowy; TGF-b1 czynnik transformujący b1; bFGF, podstawowy czynnik wzrostu fibroblastów; PDGF, płytkowy czynnik wzrostu; cGMP, cykliczny guanozynomonofosforan; cAMP, cykliczny monofosforan adenozyny.24

Ustalone i przypuszczalne mechanizmy działania inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę
Ograniczenie zaburzeń rytmu	Zahamowanie aktywacji neurohumoralnej
Zapobieganie zaburzeniom rytmu wywoływanym przez reperfuzję*	Działanie naczyniorozszerzające Zmniejszenie napięcia współczulnego
Zapobieganie zjawisku przebudowy serca	Wymiatanie wolnych rodników*
Korzystny wpływ na zmienność akcji serca	Bezpośrednie działanie przeciwmiażdżycowe
Wpływ na endogenną fibrynolizę	Poprawa wrażliwości na insulinę
Działanie przeciwnadciśnieniowe	Angiogeneza*
Regresja przerostu lewej komory Poprawa/przywrócenie funkcji śródbłonka
	*wyniki badań u ludzi bez ostatecznych wniosków
Tabela VII.24